Love. Your. Life.    

Als je bent, dan word je van zelf

Wie ben ik? Die vraag heb ik mezelf vaak gesteld als hooggevoelige multipotentialite  Ik voelde dat wat en wie ik ben niet goed in hokjes paste, of juist in heel veel hokjes. Het duurde jaren voordat ik ontdekte dat dat niet mijn zwakte is, maar juist mijn kracht.

Nu beweeg ik het liefst vanuit mijn midden en ik denk vanuit mijn hart en buik. In die kern vallen alle hokjes samen. Als ik me veilig en vrij voel om gewoon mezelf te zijn, ben ik geworteld in die oerkracht, en wordt mijn leven mijn unieke creatie (daadkracht). Dan voel ik me op mijn best en benut ik mijn ware potentieel, dat continu haar grenzen verlegt. Dan wordt leven genieten. En een dagelijkse oefening om zo veel mogelijk dat (innerlijke) gevoel van veiligheid en vrijheid te versterken en vergroten, zodat ik het beste uit mezelf, uit anderen en uit ons leven kan halen.

Als extraverte introvert, een praktische dromer, en misschien wel een specialist in veelzijdigheid, zie ik in moeilijkheden nieuwe mogelijkheden. Ik word blij als ik anderen kan inspireren om liever voor zichzelf te zijn, meer in zichzelf te geloven en in hun authentieke oerkracht te gaan staan. Niets is leuker dan in iemands ogen de rust en het vertrouwen in zichzelf weer terug te zien keren. De ontspanning die vanzelf volgt en weer nieuwe energie geeft, werkt aanstekelijk!

Inspirerend leiderschap staat voor mij voor bezield en natuurlijk leiderschap, dat begint in onszelf. Leiderschap met twee benen op de grond. Leiderschap vanuit je midden, je oerkracht, jouw unieke kern. Jouw kern is als het oog van rust in de storm die het leven soms kan zijn. Het is de plek waar je altijd veilig bent. Vanuit die veiligheid kun je in vertrouwen creëren, wat er ook om je heen gebeurt. Hier open je als vanzelf de deur naar compassie, eerlijkheid, Liefde, kracht en wijsheid, de vijf oerkrachten voor een duurzaam (samen)leven. En het leuke is, het is nog besmettelijk ook!

Love Yourself Forward & Repeat. Zo leuk kan het leven zijn.

Liefs, Ingrid

 

 

Mijn achtergrond:

Een geluk bij een ongeluk

“Ik raasde ontspannen achter mijn broer aan de berg af. Het was de tweede dag van mijn eerste skivakantie. Ik was een jaar of 28 Ik had de dag ervoor in m’n eentje geoefend op de oefenweide. Ik vond de echte afdaling eigenlijk nog wel spannend, maar mijn broer, die een ervaren skier was, zei dat ik het wel kon. Dus was ik vol vertrouwen mee de piste op gegaan. En het ging eigenlijk heel goed. We naderden weer het laatste steile stuk. Hier was ik eerder die dag gevallen en ook weer opgestaan. Ik zag mijn broer rustig van links naar rechts gaan en afremmen. Ik probeerde hem na te doen, maar mijn ski’s gingen steeds harder. Ik wist niet hoe ik moest remmen en suisde steeds harder en verder naar beneden. Het terras beneden kwam akelig snel dichterbij. Ik probeerde opzij te gaan, maar het lukte niet. En voordat ik het wist verloor ik mijn evenwicht en tuimelde voorover. Het was alsof de tijd even vertraagde. Terwijl ik ondersteboven hing zag ik mijn ski’s boven mij in de lucht. Ze wezen allebei n andere kant op. Ik landde met n klap in de sneeuw. Dit voelde niet goed.”

Mijn been moest in het gips en ik moest zes weken op de bank zitten. Zes lange weken, waarin ik alle tijd en ruimte kreeg om te beseffen dat ik niet echt gelukkig was, ondanks die goede baan, het leuke huis en een relatie. Ik nam van alledrie afscheid en ging op zoek naar mezelf en echt geluk.

 

Een slimme meid die niet op haar toekomst was voorbereid

Ik probeerde nog drie andere banen, maar bleef worstelen met de politieke spelletjes waarin ik terecht kwam, de verspilde energie door inefficiënte systemen en samenwerkingen en de non-en miscommunicatie die keer op keer dingen moeilijker maakten dan in mijn ogen nodig was. Dit moest toch anders kunnen?

“We zaten op mijn balkon. Tina vertelde over haar avonturen tijdens haar laatste reis. Als purser bij United Airlines kwam ze vaak met fantastische verhalen thuis. Ze werkte hard maar had tegelijkertijd veel plezier. “Hmm, soms denk ik wel eens,” zei ik tegen haar, “wat lijkt me dat heerlijk om stewardess te zijn. Afwisselend, servicegericht werk. in contact met allerlei verschillende culturen en tegelijkertijd genieten van de wereld. Af en toe zou ik dat stiekem ook wel willen.” Tina keek me recht in de ogen en vroeg rustig: “Nou, wat houd je tegen?”. “Tja, wat houdt mij tegen?” vroeg ik me hardop af. “Mijn salaris, mijn auto, mijn status… en waar heb ik dan die universitaire studie voor gedaan?” De woorden klonken al belachelijk terwijl ik ze uitsprak. Ik wilde genieten van het leven! En het hoge salaris dat ik verdiende was leuk, maar ik vond de prijs van (in mijn ogen veel onnodige) stress bij mezelf en mijn collega’s te hoog. Ik was alleen en het salaris van een stewardess was genoeg om goed van te leven. En ik wilde zo graag wat meer van de wereld zien en tijd hebben om meer boeken te lezen en te onderzoeken wat ik nou eigenlijk echt wilde. “Je hebt gelijk!”, zei ik tegen Tina, “waarom niet?”

Ik besloot de stap te maken en te gaan werken als stewardess bij KLM. Mijn onderzoekende geest maakte dankbaar gebruik van de rust en de ruimte die  zo weer ontstond. Ik verslond het ene na het andere boek over de mens en persoonlijke ontwikkeling. Ik wilde begrijpen waarom ik de drang voelde om naar betere manieren van werken en samenleven te zoeken, terwijl mijn omgeving zich leek neer te leggen bij het feit dat de dingen nou eenmaal waren zo als ze waren.  Was ik echt zo gek om te geloven in n wereld waarin we samen vanuit vertrouwen zouden kunnen co-creeren? Ondertussen genoot ik van het contact met zo veel mensen uit allerlei landen en culturen tijdens het werk, de vele fijne collega’s en de nieuwe plekken op de wereld waar ik van mocht proeven.

In die periode ontmoette ik mijn huidige man, die mij na twee jaar vroeg om mee naar Singapore te gaan, waar hij voor zijn werk naar toe wilde verhuizen. Ik besloot mee te gaan. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om me verder te verdiepen in hoe wij mensen eigenlijk in elkaar zitten en hoe we met minder stress en meer ontspanning en plezier meer uit onszelf en uit ons werk zouden kunnen halen en een relaxter en gelukkiger leven zouden kunnen leiden.

Vanuit Singapore begon ik aan de opleiding Psychologie (Open Universiteit Nederland). Alhoewel de opleiding interessant was, bleef de informatie erg abstract. Tegen het einde van mijn propaedeusejaar besloot ik mijn aandacht te verleggen naar meer praktische opleidingen en ik certificeerde me als Master Practitioner in NLP (Neuro Linguistisch Programmeren, incl. Enneagram, Mind Transformations, Singapore), Hypno- en Timeline Therapy (Mind Transformations, Singapore). Daarna verdiepte ik me in de fascinerende energetische kant van de mens en werd een Certified BodyTalk System Practitioner (IBA). En om het body/mind/spirit plaatje compleet te maken, werd ik vervolgens Yoga Teacher (150+ YTT, VYASA Singapore). Daarna volgden o.a. nog Reiki I, II en Reiki Master (Singapore), werd ik een Agent of Conscious Evolution (met Barbara Marx Hubbard) en verdiepte ik me in Shadow Work met Debbie Ford en werd een Certified Integrative Coach Professional (The Ford Institute, San Diego). Tja, hoe meer je weet, hoe meer je beseft hoe weinig je weet.

In Singapore hield ik kantoor aan huis voor persoonlijke Coaching en BodyTalk, faciliteerde diverse trainingen en workshops en gaf ik yogales.

Geluk is niet iets om te bereiken maar een manier van zijn

Ik vond het fascinerend hoe elke training die ik had gedaan elkaar aanvulde en met elkaar verbonden was. Hoe meer ik leerde, hoe meer ik besefte dat het allemaal hetzelfde was, maar steeds vanuit een andere invalshoek. Body, Mind en Spirit. De rode draad die steeds terugkwam was: creëer je je leven vanuit angst en weerstand en focus je op wat je niet wil (dit blokkeert je energie), of vanuit vertrouwen en flow en focus je op wat je wel wil (dit laat je energie stromen)?  

In een wereld waarin veel regels gelden over wat hoort en wat niet, wat mag en wat niet, wat goed is en wat niet, is het niet altijd makkelijk om je eigen pad te blijven volgen en te vertrouwen op jezelf. Daar weet ik inmiddels alles van. Het duurde vele jaren en vele trainingen voordat ik begon te beseffen waar ik mee bezig was: ik probeerde uit te leggen, te bewijzen, te verantwoorden, wat ik al die jaren eerder al had gevoeld. Op  de ene of de andere manier had ik mezelf in een patroon vastgezet, waarin ik geloofde dat wat ik voelde niet waard was om naar te luisteren, want “daar had ik toch niet voor gestudeerd”.  Wie was ik om te weten dat het ook anders kon? Wie was ik om te zien dat het ook anders kon? Wie was ik om te voelen dat het ook anders kon? Daar had ik toch geen diploma voor? En kon ik dat dan bewijzen?  

Bewustzijn creëert keuze

Ik leed lange tijd aan wat ik nu het Good Girl Syndrome noem. (Onbewust) bang als ik was om anderen pijn te doen of zelfs maar ongemakkelijk te laten voelen, was ik een ster geworden in het mezelf aanpassen. Ik deed braaf wat hoorde en volgde de regels. Tegelijkertijd zocht ik gedreven naar een andere weg om mijn visies uit te leggen. Ik had niet meteen in de gaten dat ik ondertussen mezelf verloor en besefte al evenmin dat ik daarmee zelf de oorzaak was van de weerstand en de leegte die diep van binnen in mij groeiden, en die maakten dat ik nog meer wilde uitleggen, verdedigen of overtuigen… Totdat die weerstand en de pijn van de leegte zo groot werden dat ik me er bewust van werd. Dat bewustzijn gaf mij de keuze om er wat aan te doen. Dat was het moment waarop ik leerde hoe ik niet alleen mijn perspectief maar ook mijn energie kon shiften. Naar ik nu weet, een essentiele voorwaarde voor blijvende transformatie en een manier om de verandering te ZIJN die ik zo graag wil zien.

Ik ontwikkelde: 

– het SHIFTing proces (een proces om stress en weerstand los te laten en om te zetten in creatie en flow) met een verfrissende kijk op de  stressrespons en hoe het ook anders kan; 

– een Hart Activatie, waarmee je balans kunt brengen in de samenwerking tussen hart, buik en hoofd; 

– De 5 Cirkels voor Eenheids Bewustzijn (Unity Consciousness). 

Na 12 jaar Singapore keerden we in 2015 weer terug naar Nederland. In 2017 werd ik Strala Yoga Guide (200+, 200+,100+, 100+ ongoing, Strala).  In Strala vond ik een community die bij mij paste: een open, inclusieve, internationale community voor iedereen, die niet zozeer gaat om wat we doen, maar HOE we iets doen en om wie we zijn. Een community waarin vanuit vertrouwen samen wordt gewerkt aan het vergroten van onze persoonlijke en gezamenlijke kracht door zachtheid, rust, veiligheid en vrijheid, waardoor we meer bereiken met minder stress. Niet alleen op de mat, maar juist ook daarbuiten. Strala betekende voor mij eindelijk thuiskomen. Zowel figuurlijk als letterlijk, in mijn lijf.

Mijn allergrootste meesters zijn het Leven zelf en mijn man Ed en onze zonen Koen en Tijn, die mij hebben geleerd en laten ervaren wat echt onvoorwaardelijk liefhebben betekent, en dat ook dat begint bij jezelf. 

We krijgen geen handleiding mee met onze geboorte omdat we zelf onze eigen handleiding zijn.

We zijn geen zelfstandig naamwoord, maar een levend wezen (we zijn een mens aan het wezen). En net als alles dat leeft, zijn we altijd in ontwikkeling en beweging. Als we leren luisteren naar wat echt goed voelt, hier, nu en diep van binnen, wordt wat slecht voelt de richtingaanwijzer die ons een betere kant op wijst. Problemen zijn dan niet meer het probleem, maar een opstapje naar een nieuwe creatie.