Voorbij de lieve vrede

Voorbij de lieve vrede

VOORBIJ DE LIEVE VREDE

De lieve vrede

Snoert zn eigen mond

Terwijl het eigenlijk zn stem had willen laten horen

 

De lieve vrede loopt op zn tenen

Uit angst voor confrontatie

En ontketent zo de koude oorlog in zichzelf

 

De lieve vrede geeft op

En smoort daarmee eigenhandig 

de kans op groei in de kiem. 

 

De lieve vrede blijft maar zo lang lief

Totdat ie implodeert of explodeert

 

De lieve vrede

Brengt meer pijn 

Dan verlichting

Door de ingehouden strijd

Die het angstvallig 

Onder water houdt

Hij vlucht niet

Ze vecht niet

Maar ze bevriezen

 

Echte Vrede

is niet bang

maar vertrouwt

voelt de verbinding in de kern

en danst met de verschillen

voelt zich één en tegelijkertijd uniek

 

Als een puzzelstukje

in de puzzel van de mensheid

geniet het van zijn eigenheid

in de zee van Liefde

die het in essentie is

 

Echte vrede

Reikt de lieve vrede de hand 

En zegt: wees niet bang 

Ik ben hier, in het midden

 

Kom maar terug

Ik hou je vast

Rust maar even uit